top of page

Myrmecia pilosula: Alles over de Jack Jumper

3 nov
2 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 1 dag geleden

Myrmecia pilosula, de jack jumper, is een kleine buldogmier met een grote naam. Ze is bekend om haar sprongen, haar pijnlijke steek en omdat ze in Australië de belangrijkste oorzaak is van allergie voor mierengif. Dit moet je weten over de jack jumper.


Myrmecia pilosula, de jack jumper
Foto: Myrmecia pilosula, de jack jumper.

Namen

Myrmecia pilosula heeft veel Engelse namen: jack jumper, jumping jack, hopper ant, jumper ant, black jumper en skipper ant. Ze werd in 1858 beschreven door de Britse insectenkenner Frederick Smith, aan de hand van exemplaren uit Hobart op Tasmanië. De naam pilosula komt uit het Latijn en verwijst naar haar zachte haartjes.


Uiterlijk

Werksters zijn zo'n 12 tot 14 mm lang, koninginnen zo'n 14 tot 16 mm. Het lijf is zwart of zwartrood, en de poten, antennes en lange kaken zijn geel of oranje.


Myrmecia pilosula, een van de kleinere buldogmieren
Foto: Myrmecia pilosula, een van de kleinere buldogmieren.

Waar leeft ze?

De jack jumper komt het meest voor in Tasmanië en het zuidoosten van het Australische vasteland, met veel nesten in de bergen van Tasmanië, de Snowy Mountains, de Blue Mountains en op Kangaroo Island. Ze houdt van open plekken met grind en zandgrond: open bos, grasland, weilanden, tuinen en gazons, vaak hoger in de bergen.


Nest

Kolonies bouwen heuveltjes van fijn grind, aarde en steentjes, meestal 20 tot 60 cm breed. De mieren versieren en verstoppen ze met droog materiaal, bladeren en gras, en dat helpt het nest misschien om de warmte van de zon op te vangen.


Werkster van de jack jumper (Myrmecia pilosula) met gele kaken en poten
Foto: Myrmecia pilosula.

Springen

Jack jumpers kunnen 5 tot 8 cm ver springen door hun poten ineens te strekken. Ze zijn overdag actief in de warmere maanden en rusten in de winter. Met hun goede ogen volgen ze indringers al van ongeveer een meter afstand.


Het leven in de kolonie

Een nest heeft meestal een paar honderd tot ongeveer duizend mieren. Veel kolonies hebben meerdere koninginnen die geen familie van elkaar zijn, en koninginnen paren met meerdere mannetjes. Koninginnen kunnen tien jaar of ouder worden, werksters zo'n één tot anderhalf jaar. Werksters kunnen zich ook voortplanten, zelfs als er een koningin is.


Gif en allergie

In het gif zitten speciale stofjes, pilosulines. Eén daarvan is de belangrijkste oorzaak van allergie voor de jack jumper, en die komt voor bij tot ongeveer 3 procent van de mensen in gebieden waar de mier veel voorkomt. In Tasmanië zijn meerdere mensen overleden, maar sinds er in 2003 in Hobart een programma begon om mensen ongevoelig te maken, is er officieel geen overlijden meer geregistreerd. Lees meer in allergie voor de jack jumper.


Eén paar chromosomen

De groep soorten rond Myrmecia pilosula is beroemd bij genetici: sommige soorten hebben maar één paar chromosomen, het laagste aantal dat een dier kan hebben. Lees meer over Myrmecia croslandi.


Meer over buldogmieren

Lees het verschil in buldogmier of jack jumper, of bekijk de andere soorten buldogmieren.


Bronnen


Foto's: © Conner Margetts, © Jonghyun Park, © Lek Khauv

Opmerkingen

Beoordeeld met 0 uit 5 sterren.
Nog geen beoordelingen

Voeg een beoordeling toe
bottom of page