top of page

Mystrium camillae (ook wel de Draculamier genoemd) is een soort in de onderfamilie Amblyoponinae. Ze komen voor in de Indo-Australische / Oriëntaalse regio — waaronder landen als Brunei, China, India, Indonesië, Maleisië, Myanmar, Papoea-Nieuw-Guinea, Singapore, Vietnam en andere. Werkers zijn van gemiddelde grootte (doorgaans zo'n 5-8 mm), met een kenmerkend brede kop en zeer lange smalle kaken. Een van de meest opmerkelijke kenmerken van deze soort zijn de extreem snelle kaaksnap: de kaken werken als een veerbelaste trekker en kunnen met zeer hoge snelheid dichtknippen, waardoor ze behoren tot de snelst bewegende lichaamsdelen die in het dierenrijk zijn geregistreerd.

Mystrium camillae

€ 39,95Prijs
Aantal
Niet op voorraad
    • Habitat en neststructuur
      Deze mieren leven doorgaans in beboste tropische en subtropische habitats. Ze worden gevonden onder bladstrooisel, in rottend hout, onder stenen en soms in de grond. Hun nesten zijn relatief verborgen en donker, met gangen in plaats van open formicaria.

    • Voeding en foerageergedrag
      Ze zijn roofdieren, met name van kleine geleedpotigen; duizendpoten behoren tot hun prooi. Hun kaaksnap wordt gebruikt om prooi te verlammen. Bovendien vertonen ze een bijzondere voedingsvorm waarbij larvenhaemolymfe wordt gebruikt: koninginnen (en mogelijk andere voortplantenden) prikken voorzichtig larven aan om van hun haemolymfe te drinken zonder ze te doden, waarbij ze deze larven enigszins als een levend voedselreservoir gebruiken.

    • Koloniegrootte en sociale structuur
      Kolonies zijn doorgaans vrij klein, met een beperkt aantal werkers en een koningin. Werkers zijn polymorf, wat betekent dat er verschillende groottes/vormen zijn binnen de werkerskaste. De voortplantingsstructuur is enigszins primitief: voortplantenden kunnen koninginnen en/of vleugeloze voortplantenden omvatten afhankelijk van de kolonie.

    • Verdediging en bijzondere kenmerken
      Het meest opvallende kenmerk is het kaaksnap-mechanisme: de mieren drukken hun lange kaken op elkaar en slaan energie op totdat de ene kaak over de andere glijdt, waardoor de energie vrijkomt in een bliksemsnelle knap. Dit is zowel een jachtgereedschap als verdediging. Ook het voeden met larvenhaemolymfe is ongewoon en bijna vampierachtig, wat deze mieren de triviale naam Draculamieren heeft gegeven.

bottom of page