Wandelschoenen aan, reageerbuisje mee: een portret van Kimmy & Kevin uit Lanaken

In het huis van Kimmy en Kevin in Lanaken woon je nooit alleen. Er zijn drie honden, twee uit Roemenië en één uit Polen, twee woestijnbuizerds en een haakneuslang. En dan, bijna bescheiden naast dat alles, staan de mierenkolonies. Voor wie ze nog niet kent klinkt die combinatie als een kleine dierentuin. Voor Kimmy en Kevin is het gewoon thuis.

Opgegroeid tussen dieren

Allebei zijn ze groot geworden met dieren om zich heen. Het was niet iets wat ze later aangeleerd hebben, het zat er van kinds af aan in. De interesse in de natuur, in kleine beestjes, in hoe alles met elkaar samenhangt. Kevin legt het uit zoals hij het altijd al gevoeld heeft:

Hoe mooi de natuur en al haar beestjes zijn. En hoe alles elkaar in balans houdt.

Mieren vielen hem daarin het meest op. Niet omdat ze groot zijn of luidruchtig, maar precies omdat ze dat niet zijn. Een nest mieren bood hem als kind rust. Hij kon er uren naast zitten, gewoon kijken. Observeren hoe het werkte, hoe iedereen zijn rol kende, hoe het altijd een team was.

Het jongetje met de reageerbuisjes

Het kantelpunt was klein. Kevin stuitte ooit op een jongetje dat Lasius niger verkocht voor een paar zakcentjes. Hij kocht er eentje. Dat ene moment was genoeg.

Later leerden ze Vivarium kennen, en daar kochten Kimmy en Kevin samen hun eerste echte kolonie: Camponotus nicobarensis. Die kolonie heeft ondertussen een tiental werksters. Goede eters, zeggen ze. En voor Kevin is ze nog altijd zijn favoriet, niet alleen omdat de Camponotus nicobarensis zo actief is, maar ook omdat ze hem alles heeft laten zien. We hebben ze vanaf nul zien groeien.

Elk hun eigen favoriet

Kimmy kijkt anders naar mieren dan Kevin, en dat is precies wat het leuk maakt. Waar hij houdt van de bruisende bedrijvigheid van zijn Camponotus nicobarensis, is zij gecharmeerd door het kleinste wat ze in huis hebben: Temnothorax, de eikelmieren. Piepklein, en net daardoor zo leuk om bezig te zien. Ze zijn super klein en leuk om bezig te zien, zegt ze simpelweg. Er zit geen betoog achter, en dat hoeft ook niet.

En als ze mogen dromen over toekomstige soorten? Kevin wil ooit een Odontomachus, de valkaakmier. Kimmy houdt het liever klein. Als ze maar super klein zijn.

Fouten, lessen en broed dat verdween

Zoals bijna elke beginnende mierenhouder hebben ook zij de klassieke fout gemaakt: te veel kijken. Te vaak het deksel eraf, te veel het licht van de telefoon op het nest schijnen. Het resultaat was pijnlijk. Toen begonnen ze hun broed op te eten.

Het is een les die ze graag doorgeven aan nieuwkomers. Hoe verleidelijk het ook is om te controleren hoe het met de koningin gaat, en die drang voelen ze nog altijd, rust is wat een kolonie het meeste nodig heeft. Dat en vers water en nectar. Een vaste voederroutine is er bij hen niet want elke kolonie heeft andere noden, een eigen eetlust, een eigen ritme.

Het mooiste moment in de ontwikkeling van een kolonie? De eerste poppen zien verschijnen. Dan weet je dat je nieuwe lichtkleurige miertjes kan verwachten. Een kleine verrassing, keer op keer opnieuw.

Wandelen als hobby

Wat mieren houden voor Kimmy en Kevin betekent, gaat verder dan wat er thuis op de plank staat. Het zit ook in de wandelingen. Samen de natuur in, reageerbuisje op zak, op zoek naar koninginnen of nieuwe kolonies. Het brengt hen op de meest onverwachte plekken.

En dat is precies wat de hobby zo waardevol maakt als je ze samen deelt. Je deelt samen het enthousiasme van die 'ene' kolonie waar iets gebeurde. Dat is anders dan dat je het in een WhatsApp-groep bespreekt. De gemeenschappelijke beleving maakt het levendiger. Ze zitten ook in twee WhatsApp-groepen met andere mierenhouders, waar ze kunnen meelezen of vragen stellen. Maar het echte gesprek, dat voeren ze het liefst live.

De winkel als inspiratie

Regelmatig wandelen Kimmy en Kevin de winkel van Esthetic Ants binnen. Niet alleen om iets te kopen, maar ook gewoon om te kijken, te praten en te zien waar ze naartoe willen.

Je ziet je 'doel' al fysiek, zegt Kevin. Een grote kolonie die ze thuis ook ooit willen, die is hier niet een foto op een scherm maar een kolonie achter glas die je van dichtbij kunt bekijken. Dat maakt een verschil. Online kun je een mier bestellen, maar je ziet niet hoe groot hij werkelijk is. In de winkel wel.

Wat ze belangrijk vinden bij een verkoper? Eerlijkheid. En de zekerheid dat als er iets niet in orde is, het ook rechtgezet wordt. We weten en vertrouwen erop dat als er eens iets mis is, we dat gewoon kunnen melden en hij helpt waar hij kan.

Inheems boven exotisch

Gevraagd naar een onpopulaire mening aarzelen ze niet lang. Inheemse soorten zijn leuker dan exotische, vindt Kevin, omdat je zelf altijd de kans hebt om ze te vinden. Een exotische soort kun je bewonderen maar een inheemse kun je zelf tegenkomen. In je tuin, in het park, op zo'n wandeling met een reageerbuisje in je broekzak.

Zijn mieren goede huisdieren voor iedereen? Niet per se, geven ze toe. Maar voor de juiste persoon, iemand die geduld heeft en die kan observeren zonder altijd in te grijpen, is het een wereld die nooit ophoudt te verbazen.

Kimmy en Kevin uit Lanaken. Drie honden, twee buizerds, een slang en een handvol mierenkolonies. En ergens tussen dat alles de stilte van een nest dat rustig groeit, en twee mensen die er uren naar kunnen kijken.

Trek je wandelschoenen aan en vergeet nooit een reageerbuisje!

Wil je meer weten over de soorten die Kimmy & Kevin houden? Bekijk onze beschikbare mieren of ontdek de Mini Outworld V2, de setup die ze zelf aanraden voor beginners. Meer portretten van mierenhouders? Lees ook het verhaal van Stef Vleminckx.