Formica rufibarbis is een mooie maar relatief zeldzame mierensoort die in grote delen van Europa voorkomt. In meerdere landen wordt de soort als bedreigd beschouwd door verlies van geschikt leefgebied. De soort is herkenbaar aan haar donkerbruine tot zwarte lichaam met oranje tot roodachtige tinten op delen van de kop en het borststuk. De koningin wordt ongeveer 10 tot 12 mm groot en de werksters 5 tot 8 mm. Kolonies zijn polygyn, wat betekent dat meerdere koninginnen samen in één kolonie kunnen leven. In de natuur bereiken kolonies meestal enkele duizenden werksters. Ondanks dat de soort in het wild zeldzamer wordt, is ze in gevangenschap relatief eenvoudig te houden zolang de kolonie niet te vaak wordt verstoord.
Colonies are polygynous, meaning several queens may live together in the same colony. In nature, colonies usually grow to a few thousand workers. Despite its rarity in the wild, this species is generally easy to keep and adapts well to captive conditions when not disturbed too often.
Formica rufibarbis
In de natuur leeft Formica rufibarbis vooral in open en warme gebieden zoals graslanden, bosranden en zandige of rotsachtige bodems. De nesten worden meestal in de grond gebouwd, vaak onder stenen of in losse bodem waar zonlicht het nest kan opwarmen. Kolonies kunnen meerdere koninginnen bevatten en bestaan uit enkele duizenden werksters. Werksters zijn actieve verzamelaars en kunnen snel nestgenoten rekruteren wanneer een voedselbron wordt gevonden. Net als andere Formica-soorten leven ze voornamelijk van suikers voor energie en insecten voor eiwitten. Wanneer ze zich bedreigd voelen kunnen ze bijten en mierenzuur spuiten als verdediging.
